this bride is going to Kill Bill

18/08/2010

چرا فیلم Kill Bill که به حمام خون بیشتر شباهت دارد، فیلم خوبی است؟ با اطمینان میگم چون عین حقیقته. یک خانم تحت عنوان «عروس» تصمیم گرفته که فردی به نام «بیل» رو بکشه. هیچ چیز مطلقاً نمی تونه مانعش بشه. هر چیزی رو که سر راهش باشه، کنار میزنه تا به هدفش برسه. فقط و فقط هدفش رو میشناسه و نه دیگر هیچ و این اصل اراده رو نشون می ده. البته یه نکته ی دوست داشتنی در مورد این فیلم اینه که کارگردان، که اتفاقاً کوئنتین تارانتینو هست، می خواسته بیننده رو کاملاً روی هدف killing Bill متمرکز کنه و هیچ حاشیه ای نداشته باشه مثلاً ما کنجکاو نمی شیم که اسم واقعی این «عروس» چی هست. تنها چیزی که می بینیم، زد و خورد ها و به آب و آتش زدن های خانم عروس است برای معدوم کردن هر آنچیزی که ممکنه مانعش بشه. بله.

این فیلم ِ دو قسمتی، ملغمه ای است از انواع گوناگون، کانگ فوهای هنگ کنگی به سبک بروس لی، وسترن اسپاگتی، انیمیشن، سیاه و سفید، تک رنگ، سبک فیلم های برایان دی پالما، تقدم و تأخر زمانی، شمشیرزنی سامورایی و ده ها مورد دیگه. فیلم ، البته فیلم خشنی است و بعضی از صحنه ها می طلبه که آدم صورتش رو برگردونه و نگاه نکنه ولی موسیقی دست ساز و تک فیلم باعث می شه که این خشونت ها قابل تحمل باشن. موسیقی اش جداً فوق العاده ست. از هر سبکی استفاده شده؛ موسیقی فیلمهای دهه ی پنجاه، فلوت چینی، موسیقی اصیل بلغاری و … . بهترین موسیقی این فیلم، ترانه ای است به نام «بنگ بنگ» که در ابتدای فیلم توسط نانسی سیناترا اجرا می شود و بسیار محزون است و متن بسیار زیبایی دارد.

دانلود ترانه ی BangBang با صدای Nancy Sinatra

متن این ترانه:

I was five and he was six
We rode on horses made of sticks
He wore black and I wore white
He would always win the fight

Bang bang, he shot me down
Bang bang, I hit the ground
Bang bang, that awful sound
Bang bang, my baby shot me down.

Seasons came and changed the time
When I grew up, I called him mine
He would always laugh and say
«Remember when we used to play?»

Bang bang, I shot you down
Bang bang, you hit the ground
Bang bang, that awful sound
Bang bang, I used to shoot you down.

Music played, and people sang
Just for me, the church bells rang.

Now he’s gone, I don’t know why
And till this day, sometimes I cry
He didn’t even say goodbye
He didn’t take the time to lie.

Bang bang, he shot me down
Bang bang, I hit the ground
Bang bang, that awful sound
…Bang bang, my baby shot me down

لیست پنج نفری که باید در این راه از میان برداشته شوند:

سبک فیلم های تارانتینو کاملاً مشخصه. بعد از دیددن فیلم هایی مثل قصه های عامه پسند، جانی براون و اراذل بی آبرو، متوجه می شیم که تارانتینو با مخاطب هاش بسیار روراسته و اهل حاشیه رفتن نیست. با تزریق مقدار قابل توجهی آدرنالین و شخصیت های دوست داشتنی از ملیت های مختلف به فیلم هاش، به راحتی می تونه ذائقه های سینمادوست و اکشن طلب رو راضی نگه داره. من که همیشه راضی بودم .

Advertisements

24 پاسخ to “this bride is going to Kill Bill”

  1. zzenndaan said

    سلام.مطلب جالبی نوشته بودی فقط آهنگ این فیلم خیلی قدیمیه چون الان اون 70 سالشه.جالب اینکه برا تولد 4 سالگیش Phil Silvers و Jimmy Van Heusen بهش یه آهنگ به اسم Nancy هدیه دادن که بعدها پدرش اون رو ظبط کرد.

  2. همکارقدیمی said

    سلام کیمیا خانم
    اززمانی که نمیدانم به چه علت وبلاگت فیلترشده پست های زیبایت را ندیده بودم . کارهات عالیه موفق باشی

  3. فاطمه said

    سلام عزیز مهربون؛ چقدر خوشحالم بعد از مدتها دوباره میتونم صدای شیرینت رو بشنوم؛

  4. مینا said

    کیمیا من این فیلم رو دیدم . خیلی خشنه . خیلی . به درد روح لطیف من نمیخوره (چشمک)
    به نظرم خیلی فیلم بی خودیه . البته ببخشید اینو گفتم . ولی خیلی غیرواقعیه خب .

    • فلسفه ش لطیفه عزیزم. مینا جونم . هر کسی از هر فیلمی برداشت خاص خودش رو داره. می تونم یه فیلم بهت معرف کنم که یک ساعت و نیم مدتشه و فقط دو تا شخصیت داره که کلاً در طول فیلم، سه جمله حرف می زنن. ولی فیلم فوق العاده ایه. بعداً برات تعریفش می کنم.
      غیر واقعی نیست. اگه فیلم های چینی رو دیده باشی، سبک کاریشون همینطوریه. کمی تخیل که اشکالی نداره عزیزم

  5. سیاوش said

    هوس کردم ببینم !

  6. حجی said

    خیلی مطلب جالبی بود
    ترانه باحالی هم هست
    مرسی عزیز

  7. گیوه said

    با اینکه تمام مدتی که فیلم رو نگاه می کردم با خودم می گفتم «چه آبکی!!!!» ولی انصافا از دیدنش دست برنداشتم.
    به نظر من این فیلم برای زمانی مناسبه که ترجیح میدی فقط جهت سرگرمی و گذران وقت یه فیلم ببینی که حتی یک ذره هم ذهنت رو مشغول خودش نکنه.و اصلا و ابدا هم از فسفرهای مغزت کار نکشی.
    موزیک رو دانلود کردم. حس زیبایی داره .

    • کلاً الآن این فیلم رو با فیلمهای بالیوودی یکی کردی!!
      آره.بعضی فیلمها یا حتی کتابها فقط برای سرگرمی ساخته می شن ولی نه سرگرمی از نوع پوچ و بی مغز.

  8. «هر چیزی رو که سر راهش باشه، کنار میزنه تا به هدفش برسه. فقط و فقط هدفش رو میشناسه و نه دیگر هیچ و این اصل اراده رو نشون می ده»

    وسوسه ای هست که نمی شه انکارش کرد، در عین حال قدرت نابود کنندگی انسان. گاهی با نفرت زیاد همراهه ولی در حالت پیشرفته اش، دیگه با هیچ حسی حتی نفرت، همراه نیست. مثل یه گلوله می شه که انگار جز اصابت به هدف هیچ چی در ساختار ژنتیکِش نیست. این هم در اصل، اراده است یا اصل اراده است.

    ***
    He didn’t take the time to lie:
    حتی وقتی منتظرم برایم دروغی بگوید با اینکه می دانم دروغ است ولی باز هم دوست دارم بشنوم و خیالم را بدان خوش دارم…
    اما این را هم دریغ داشت…!

  9. مینا said

    کیمیااااااااااااا کجای فلسفه اش لطیفه عزیزم ؟ من خون میبینم حالم بد میشه . این هم که همش همدیگه رو میکشن . کلا برادر تارنتینو تو کار خشونته .

    • پس دستای آدم به چه دردی می خورن. من یا دستامو می ذارم جلوی صورتم یا میذارمشون روی مانیتور که نبینم اون صحنه های خشن رو . آخه نمیشه به راحتی از کنار سینمای برادر تارنتینو گذشت :دی

  10. یواش said

    سلام کیمیا
    دو هفته ست گذاشتمش روی فیلمها که ببینمش اما جور در نمیاد شاید این پست زیبای تو باعث بشه ما هم موفق به دیدن این فیلم جذاب بشیم !…
    سطر هشتم به گمونم اشتباه تایپی داری «زد و خورد»…
    گاهی کوتاهی میکنم از شرفیابی تون ببخشید روزهای سختی رو پشت سر میذارم…

  11. یواش said

    به سراغ من اگر می آیید …

  12. درود و احنرام

    اصولا جنس سينماي تارانتينو با نگاه من به جهان و سينما جور در نمي آيد و از او فقط فيلم قصه هاي عام پسند را آن هم به دليل اين كه از نظر تاريخس شيوه اي تازه در روايت سينمايي به وجود آورد مورد توجه من است هر چند اگر به دلايلي اگر فيلم پيش از باران مانچفسكي زودتر نمايش داده مي شد ماجرا چيز ديگري بود به هر شكل فيلمي را به شما معرفي مي كنم كه بعد از ديدن آن شايد نظرتون در موردسينما كمي تغيير كند.اسم فيلم هست برگشت ناپذير ساخته گاسپار نوئه.

    http://critics.ir/post-73.aspx
    http://otaghtarik.blogspot.com/2007/08/blog-post.html

  13. سلام
    مطلب رو خوندم. بالاخره هر کس سلیقه ای داره و این سلیقه قابل احترامه. هر چند من هم با محمد امین موافقم که قصه های عامه پسند فیلم بهتریه و کیل بیل از دل علاقه تارانتینو (به قول خودش) به اکشن های رزمی درجه دو هنگ کنگی برآمده و مثل اکثر اون ها فقط به درد یک بار دیدن و سرگرم شدن می خوره. البته من توی بعضی از نقدهای داخلی خوندم که تعدادی از منتقدین سعی داشتن با تکیه بر مولفه های پست مدرن هم این فیلم رو تحلیل کنن.
    به هر حال مطلب خوبی بود. ممنون

    شاد باشی
    حق نگه دار

    • سلام.
      دلیل اینکه من به این فیلم علاقه مند هستم همینه. همین پست مدرن بودنش.ولی خب . درسته که همه چیز سلیقه ایه.
      مرسی که به اینجا سر زدید

  14. با دو نظر آخر موافقم
    🙂

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: