Ray

06/07/2010

چند وقتیه که حسم نسبت به محل کارم دقیقاً مثل احساس شخصیت ری  ( در فیلم in bruges) به شهر بروژ شده. اگه فیلم رو دیدین، می دونین چی می گم ولی اگر فیلم رو ندیدین، به جرأت می گم که یکی از بهترین تجربه های فیلم بینی رو از دست دادین. فیلم رو ببینید لطفاً. اخیراً ماهنامه ی فیلم نگار، فیلمنامه ی در بروژ رو چاپ کرده. لطفآً حداقل فیلم رو بخونید. در هر صورت بدونید توی فیلم چه خبره و چه حرفی برای گفتن داره.

در بروژ، در آی.ام.دی.بی

در بروژ، در ماهنامه ی فیلم نگار

در بروژ

 از اصل ماجرا دور شدم. می گفتم… حسم مثل حس ری به بروژه. یعنی غیرقابل تحمل! چرا؟ فعلاً مشغول ریشه یابی هستم. کلاً از کجا به این حس پی بردم؟ از اونجایی که گاهی پیش میاد صبح ها دیر برم سر کار، با وجود اینکه دچار کمبود مرخصی هستم یا اینکه از صبح منتظرم ساعت چهار بشه که برم خونه. شاید یکی از دلایلش این باشه که تعداد زیادی کار رو همزمان دارم انجام میدم، کارهای تحقیقاتی، کارهای مربوط به خانه و خانواده، کارهای شرکت و … .شاید هم یکی از دلایلش این باشه که توی شرکت کلمه ی privacy معنی نداره. نه برای کار کردن و نه برای حتی سِرچ گوگلی. همیشه یک نفر هست که به مانیتورم نگاه کنه. هر چقدر هم اعتماد به نفس داشته باشی و یا اینکه می دونی توی سایت خاصی نمیری، اگر بدونی و می دونی که  there is always someone watching، راحت نیستی. شاید هم یکی دیگه از دلایلش این باشه که اخیراً از کار توی یه پروژه ی جدید انصراف دادم بخاطر حجم و مشغولیت های فکری کارهای پایان نامه. همچنان مشغول ریشه یابی هستم…

اسم پست رو  Ray گذاشتم به یاد شخصیت ری در این بروژ. ولی اگه فیلم Ray رو دیده باشید که در مورد ستاره ی نابینای سبک جاز و آر اَند بی، ری چارلز هست،… چی؟ هنوز ری رو ندیدید؟ لطفاً ببینید.

ray

سبک jazz و R ‹n B(Rhythm and blues) هر دو توسط سیاهپوستان آمریکا ابداع شده و به موسیقی مخصوص سیاهان معروف است. سازهای معرف این سبک، ساکسیفون، ترومپت، پیانو، جاز و ویولنسل هستن. مخصوصاً نواختن پیتزیکاتو با ویولنسل. علاوه بر ری چارلز، لوییس آرمسترانگ هم از مشاهیر این سبک هاست.

جاز

 اگر فیلم طعم گیلاس اثر کیارستمی رو دیده باشید، آهنگ تیتراژ نهایی فیلم، یک پایان بندی فوق العاده برای این فیلم ِ فوق العاده رقم زد. این فیلم رو ندیدید؟ لطفاً ببینید تا متوجه فلسفه ی ناب نهفته در فیلم بشید و معنی زندگی رو دریابید. 

طعم گیلاس

پی نوشت : قرار بود این پست در مورد کارم باشه ولی به یک پراکنده گویی واقعی از نوع هنری تبدیل شد.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: