company

03/03/2010

دیروز با رئیسم بحثم شد .

گفت :» تو خیلی از شرایط و اوضاع شرکت شاکی هستی و اعتراض می کنی. اینها نشون میده که از کارت بیزاری . ما توی زمان خودمون هر بلایی هم که سرمون میومد ، لام تا کام حرفی نمی زدیم و فقط می چسبیدیم به کارمون . »

گفتم : «مگه کار خوبی می کردین ؟! کی گفته باید تحت هر شرایطی کار کرد ؟ دوران برده داری مدتهاست که تموم شده .  این که کسی تمام مدت ساکت و بیصدا بشینه سرجاش و هیچ اعتراضی نکنه ، به هیچ وجه به معنی رضایتش از کار نیست . در ضمن اون آدم ، خطر بیشتری هم داره چون هیچوقت مشخص نیست که توی مغزش چی می گذره . باز ما احساسمون رو نسبت به کار بروز می دیم هرچند بد . کسی که به شرایط اعتراض میکنه ، نشوندهندۀ اینه که براش مهمه چه اتفاقاتی در اطرافش میفته . کسی که شکایت می کنه و تحت هر شرایطی دست به کار نمی زنه ، نیاز به تغییر رو حس کرده و می خواد اوضاع رو رو به بهبود پیش ببره . اگر از اینها عدم علاقه به کار و بیزاری شغلی برداشت می شه ، این دیگه یه مسألۀ شخصیه .»

چند ماه پیش ، اتاق کارمون در دست رنگ بود . از ما انتظار داشتن در حالی که رنگکارها مشغول کار هستن اونم درست پشت سرمون توی اتاق ، بدون توجه به بوی زنندۀ رنگ و با استفاده از ماسک(!) ، بشینیم و کارمون رو انجام بدیم . اینجا بود که آمپر ِ عصب من چسبید . با همکارها صحبت کردیم .اعتراض کردیم و به هر دری زدیم تا موفق شدیم اون روز رو از شرکت تعطیلی بگیریم تا کار رنگ تموم بشه . این اولین موفقیتمون برای به کرسی نشوندن حرف ِ حقمون بود . کارم مثل آدمهای شو.رشی بود ولی به نتیجه ش می ارزید .

تو رو خدا . همه جا دارن حقمون رو می خورن . توی محیط کار رو دیگه نمیشه تحمل کرد .

(لطفاً لبخند بزنید)

Advertisements

19 پاسخ to “company”

  1. همكارقديمي said

    سلام آخرش برام ننوشتي مشكلت درشركت دقيقا چيه . قراربود مفصل برايم ايميل كني. راستي من نفهميدم اين عكس سه نفره كه گذاشتي كدامش خودت هستي ؟!!

  2. فاطمه said

    اعتراضت هم قشنگ بود؛ راستی نتیجه هم داد؛ یک سوال اجازه میدی لینک کنم؟، از اینکه اومدی ممنون و باید بگم آره موفقم فاصله یعنی پایان همه چیز

  3. دنیا said

    من همیشه توی محل کار نسبت به شرایط نامطلوب اعتراض می کنم … اما یکی از همکارهام حرف جالبی زد اون گفت : اینکه در کم کاری کنه خیلی بهتره که با صدای بلند اعتراضت رو اعلام کنی اما کارت رو هم به خوبی انجام بدی…مشکل من اینه که هیچ جور نمی تونم توی کارم کم بذارم

    • اگه ما می خواستیم توی کارمون کم بذاریم ، دیگه برامون مهم نبود دور و برمون چی میگذره و اعتراض هم بی معنی می شد . مسأله اینجاست که ما می خوایم به نسبت حضوری که برای کارفرما صرف می کنیم و وقت و انرژی و زمانی که از زندگیمون میگیریم و به کارمون اختصاص میدیم ، به ما و کارمون احترام گذاشته بشه و متناسب با اون ، شرایط و محیط و رفتارها و دریافتها در نظر گرفته بشه . واقعاً این خواستۀ بزرگی نیست .

  4. مسعود said

    کیمیا، بچه های شرکت توی عکسن؟ اینا رو تا به حال به من معرفی نکرده بودی؟

  5. محمد said

    سلام
    واقعا منون که سر زدی و از لطفی که به وبلاگم داشتی ممنونم.
    من هم چند تا از پست های شما رو خوندم و لذت بردم
    و اگه اجازه بدید وبلاگ شما رو توی وبلاگ خودم لینک کنم ./ممنون

  6. مريم said

    مي بينم كه همه افتادن تو كاربزن بزن! بي خيال. به قول خودت نهايت نهايتش اخراجه ديگه!

  7. هومن said

    هی میگی لبخند بزن ببین خودتم چند وقته بی لبخندی تو نوشته هات.

  8. هومن said

    آخه آبجی جون ما از ایناش نیستیم که با لبخند و سکوت کارمون رو پیش ببریم،میزنیم صورت طرف رو صاف می کنیم بعد مذاکره می کنیم.

    • می دونم اوضاع از چه قراره . ولی تو فرض کن ما داریم با سیلی صورتمون رو سرخ نگه می داریم . نباید گَزَک دست کسی (مخصوصاً اینا) داد !

  9. حجی said

    مردشور همه این رییس بدا را ببره که پول خرشون میکنه

  10. مینا said

    کیمیا جون اوضاع کاری تو ایران کلا خرابه . ولی معلومه دوست خودمی که از حقت دفاع میکنی عزیزم .
    دلم برات تنگ شده خیلی .
    بووووووووووووووووووس

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: