Ascending Bird
09/01/2011
قطعه ی Ascending Bird با زمزمه ی محزون بداهه نوازی کوارتت زهی Brooklyn Rider آغاز می شود. این بداهه (که نوازندگان باتوجه به برداشت خود از نشانه های شهرهای ویران جنگزده ی جنوب اجرا کرده اند)، به نوای گردش غبار در ویرانه های شهر حلبچه می پردازد. در این قطعه می توانیم اشاره هایی گذرا به موسیقی فولکلور شمال تا جنوب ایران را جستجو کنیم هرچند که تم قالب در این قطعه، کُردی ست و می دانیم که قطعات کردی غالباً تم حماسی و اندکی سیاسی دارند.
Ascending Bird، قطعه ی آغازین از آلبوم شهر خاموش است که کیهان کلهر با همکاری کوارتت زهی بروکلین رایدر در مدح شجاعت مردمان خطه ی جنوب و توصیف غم ویرانه های ناشی از جنگ خلق کرده.
بداهه نوازی در موسیقی غرب تا حدودی فاقد معناست ولی در موسیقی ایرانی به نوبه ی خود، نوعی سبک محسوب می شود. کیهان کلهر توانسته به شیوه ی استادانه و با آشنا کردن گوش این چهار نفر به موسیقی ایران و چشم و قلب آن ها با مصایب ناشی از جنگ، یک بداهه نوازی فوق العاده خلق کند.
Ascending Bird (پرنده ی هبوطگر) : الهام گرفته از داستان افسانهای پرندهای که میخواست تا خورشید پرواز کند.
کوارتت زهی (String Quartet) : کوارتت زهی به گروهی از نوازندگان گویند که توسط چهار ساز به اجرا میپردازند و این سازهای معمولاً دو ویولون، یک ویولا و یک ویلنسل می باشد. معمولا ویلن اول ملودی بالا را اجرا میکند و ویلن دوم نت های پایین تر. همچنین این امکان وجود دارد که آهنگسازی برای چهار ساز زهی اما نه با ترکیب فوق مثلا سه ویولن و یک باس (و یا یک ویولا یا ویولنسل) قطعه بنویسد.
Brooklyn Rider : در بدو ورود به وبسایت رسمی این گروه، قطعه ای نواخته می شود که معرف نحوه ی کار کوارتت های زهی است.
اولین بار که اجرای «شهر خاموش رو دیدم» احساساتم چنان قلیان کرده بود که حسابی اشک در چشمام حلقه بست…..
استاد کیهان کلهر….احساس و درک عمیق و زیبایی به هستی داره…چند بار اجرای ایشون رو از نزدیک دیدم….از اون نوازنده هاست…که حتی اگر یاز رو به دست بگیره و چیزی هم نواخته نشده….بازم میشه گفت…که سپاس استاد….اجرای خوبی بود….
انتخاب خوب …و لذت بخشی بود….برای این روز زیباو بارانی ما در تهران
اگر من هم این اجرا رو از نزدیک می دیدم، قطعاً گریه می کردم از شدت احساس
moosighie aali ke dige jaaye sohbat nadare sis!
همیشه آپهات تخصصی و خیلی عمیق هستن
من آپم
درود
کیهان کلهر را با شب سکوت کویر شناختم و بسیار دوستش دارم نوای کمانچه اش دگرگونم می کند.دوستی همین احساس را در مورد پرویز مشکاتیان داشت و…
شب سکوت کویر، غوغا به پا کرد با کمانچه ی کلهر.
کیمیا ارتباط عاطفی با این پستت برقرار کردم . قبلا کمانچه دوست نداشتم ولی حالا عاضق صدای این ساز هستم . دیگه نمیگم فلانی چه خوب میزنه انگار ویولون میزنه . میگم فلانی چقدر زیبا کمانچه میزنه .
خوشحالم که تأثیر خوبی گذاشته
از نوشته ات لذت بردم،فعلا با این سرعت کم دارم آهنگ را میگیرم. تو خودت هم موسیقی کار میکنی؟
تا پارسال ویولون کار می کردم. گذاشتمش کنار تا سرم خلوت تر بشه و دوباره شروع کنم
ویلون سل را بیشتر دوست میدارم! حس خیلی جالبی بهم میده با اون صدای بمش!!!
مطلب جالبی بود. چیل اوت ایرانی نشنیده بودم. توضیحاتتون هم عالی بود.